Bitmeyen ve Gündeme gelmeyen Soykırım

2000 yılı kışında alınan bir karara göre Groznıy'de bulunan bütün mücahitler Groznıy'i terk edip dağlara çekileceklerdi. Şehir çıkışında mücahitler farkında olmadan rusların döşemiş olduğu mayın tarlasına girdiler, geri dönmemek ve geride kalan mücahitlere yol açabilmek için mayın tarlasında ilerlemeye başladılar. Aralarında komutanların da bulunduğu 500'e yakın mücahit patlayarak şehit oldu (inşallah), Şamil Basayev de sol bacağını bu mayın tarlasında kaybetti. Önde ilerleyen mücahitler patlayarak şehit olurken geride kalanlarla rus güçleri arasında çatışmalar başladı. Bu çatışmalar sonunda geride kalan yaklaşık 75 mücahiti rus güçleri esir olarak ele geçirdi. Rusya dünya basınına bu rehinleri serbest bırakacağını söylemesine rağmen rehinler üzerinde bazı test ve deneyler yaptıktan sonra en kötü işkencelerle hepsini öldürdüler. Yapılan işkenceleri bir görgü tanığı şöyle anlatıyor: Yiyecek olarak sadece ılık su veriyorlardı, psikolojik baskı'nın yanı sıra çelik yelek giydirilip balyozla vuruyorlardı, vücutlarına elektrik veriyorlardı, penseyle vücutlarından et parçaları koparıyorlardı, üzerlerinde sigara söndürme ve bunun gibi değişik birçok işkenceler yapıyorlardı, işkence yapmadıkları zamanda ise devamlı dövüyorlardı. Bu işkenceler sadece mücahitlere yönelik değil sivil halka da aynı şekilde uygulanıyor. Sivil halk arasından kaybolup bulunamayan kişilerin yanısıra yaklaşık 350 bin kişinin ölümüne neden olan bu soykırıma ne avrupa birliği nede diğer gelişmiş dünya ülkeleri bir tepki göstermemektedir. Geçtiğimiz aylarda yapılan avrupa birliği zirvesine katılan 23 ülke temsilcisi arasında bu soykırım gündeme getirilmiş ve katliamın durdurulması için yapılan oylamada 18 ülke "hayır" oyunu kullanmıştır. Yapılan bu oylamaya göre "hayır" oyunu kullanan ülkelerin Rusya'yla işbirliği içerisinde olduğu düşünülebilir. Bu katliamın 5 yıldır Nato üyelerinin gözü önünde yapılmasına rağmen ve bundan haberdar olan Nato üyeleri arasından bir karar çıkmamıştır.

 Rusya yaptığı bu katliamı hiç olmamış gibi ve olanları ise bitmiş gibi dünyaya lanse etmeye çalışıyordu. Hatta 9 mayıs ikinci dünya savaşı zaferini Çeçenistan'da kutlayıp o bölgede çatışmalar bitti - barış sağlandı gibi dünyaya göstermeye çalışan Rusya'nın planlarını mücahitler Rusya'nın kendi tayin ettiği sözde Çeçenistan'ın cumhur başkanı Ahmad Kadirov'un oturduğu yere bomba koyarak ölmesine neden olup bu bölgede Rusya'nın dediği gibi barışın var olmadığını tüm dünyaya gösterdiler.

 Üst düzey komutanların ve mücahitlerin katıldığı toplantıda; Kafkasya'da Rusya ile işbirliği yapan ve Çeçenistan'daki soykırıma destek veren ülkelere saldırılar yapma kararları alındı. Bunun ardından 22.06.2004 (21:30)'da 200 mücahit Çeçenistan sınırındaki İnguşetya'ya girdiler. Emir Asadullah'ın verdiği son bilgiler: İnguşetya'da başta dış işleri bakanı (Abukar Kastoyev) olmak üzere FSB (eski KGB) ajanları ve işbirlikçilerden oluşan yaklaşık 300 kişi öldürüldü ve Rostov-Baku yolu ile İnguşetya'daki üç büyük il'i kontrol altına alarak rus kamplarını yok edip kendi kontrol noktalarımızı kurduk. Bu operasyon ardından iki kamyon dolusu silah ve 20 rehine ile geri döndük, mücahitlerden 4'ü şehit oldu (inşallah).