|
1783
Çeçenlerin Çarlık
Rusya'sı işgaline
karşı başlattığı
savaş Kuzey
Kafkasya'ya yayıldı.
1780'lerin başında
başlayan savaşta
Cihadın liderliğini
Şeyh Mansur
yürütüyordu. Rus istilâcılar katliam
yaptılar. 1791'de tutukladıkları
Şeyh Mansur'u,
1794 yılında
Slisselarg hapishanesinde
şehit ettiler,
ama savaş devam
etti.
1816
Çar, General Yermolov'u Kafkasya'ya
komutan olarak atadı. Yermolov büyük bir
ordu ile Çeçenleri ve diğer Kafkas
halklarını katliama tabi tuttu.
1828
Rus baskısına dayanamayan Dağıstan'da
çeçen Müslümanlar önce İmam Gazi
Muhammed, daha sonra İmam Hamzat
önderliğinde Cihad başlattılar. Büyük
savaş bir anda bütün Kafkasya'ya
yayıldı.
1834
İmam Hamzat'ın şehit edilmesinden sonra
Cihadın önderliğini İmam Şamil yapmaya
başladı. Taso Hacı liderliğindeki
mücahit kuvvetleri de İmam Şamil
saflarına katıldı.
1839
Çarlık, Çeçenlere karşı baskı
düzenlemeye başladı. İmam Şamil
liderliğindeki büyüklü küçüklü bütün
Çeçenler ve Kuzey Kafkasya halkları
gazavat savaşına, Cihada başladılar.
Milli azatlık Cihadı olarak bilinen bu
savaş tam 25 yıl devam etti. Bu savaş
Rus tarihine Kafkas Harbi olarak girdi.
Rus demokrat yazarı N.Çernişevskiy, bu
savaştan bahsederken, "Rusya bu savaşa
yılda 25 bin asker gönderdi" diye
yazmaktadır. General N.N. Rayevsk ise
"Bizim Kafkasya'daki hareketlerimiz
Amerika'nın istilâsındaki facialar gibi
idi" diye yazmaktan kendini alamamıştır.
1859
Ruslar, Çeçenlerin son durağı Vedeno
köyünü de işgal etti. Şamil esir düştü.
25 yıl devam etmiş olan savaşta milletin
yarısından çoğu vuruldu yada şehit oldu
veya gazi. Fakat Çeçenler yılmadı. Savaş
1864 yılına kadar Baysangurla beraber
devam etti.
1865
Ruslar, sömürge rejimi uygulamaya
başladılar. Çeçen gençleri Rus ordusu
arasına dağıtıldı. Bir çoğuda ülkenin
dışına çıkmak zorunda kaldı. Anadolu'ya
göçler bu tarihte başladı.
1877
Çeçenler ve İnguşlar yeniden ayağa
kalktı. İki yıl süren çetin savaşın
ardından Ruslar, Çeçenler ve İnguşları
vatan topraklarından sürgün ettiler ve
bölgeye Rus Kazak (koçaklarını
yerleştirmeye başladılar. Bunun üzerine
Çeçenler ve İnguşlar gerilla savaşı
,başlattı. Zelimhan, liderliğindeki
mücahitler;1917 yılına kadar Rus Koçaklarına karşı
savaştılar.
1917
Çeçenler ve İnguşlarla Rus Kazakları
arasında ölüm kalım savaşı başladı. Bu
savaş bir yıl sürdü. Çeçenler, 1918
yılında kendi topraklarını geri aldılar.
Çeçenler, Şeyh Uzun Hacı önderliğinde
Kuzey Kafkasya Emirliği altındaki İslâm
devletinin kurulduğunu ilan ettiler.
1920
Komünistler, Kuzey Kafkasya'yı işgal
ettiler. Sovyetler sıkıyönetim ilan
etti. Olağanüstü idarenin basını ÇK
(daha sonra KGB) yürütüyordu. Aydınlar,
bilhassa din adamları kurşunlandı.
1922
Komünistler, bölgeyi "Çeçen vilayeti"
ilan etti.
1924-25
Kafkasya Sıkıyönetim Komutanlığı, 10 bin
Çeçen İnguş aydınını hapsetti. Komünist
olmayanlar idam edildi, kursuna dizildi.
1929
Kafkasya Harbi Komutanlığı,
Çeçenistan'da kolhozlaştırma (halkın
topraklarına el koyma) hareketi
başlattı. Bu uygulamaya karşı çıkan
Çeçenler, Sit İslambulov liderliğinde
başkaldırdılar.
1930
Kızıl ordu, Sit İslambulov
liderliğindeki mücahitlerle anlaşma
yoluna gitmek zorunda kaldı. Bu
anlaşmaya göre Sovyetler, Çeçen
İnguşlar'ın haklarına saygı duyacakları
garantisini verdi.
1931
KGB, anlaşmayı bozdu ve Sit İslambulov
ve arkadaşlarını kursuna dizerek şehit
etti. Sit İslambulov'un yerine kardeşi
Hasan İslambulov geçti ve 1935 yılına
kadar Kızıl ordu ile savaş devam etti.
1932
Çeçenistan Nojayyurt bölgesindeki halk
ayaklandı. Buna karşı NKVD (daha sonra
KGB) buradaki herkesi hapse atarak
işkenceler uyguladı. Sonra diğer
bölgelerdeki milleti kötülemek için
kızıl partizan İbrahim Gelderan
liderliğinde sahte bir ayaklanma
gerçekleştiren KGB, halkı Kızıl ordu
kurşunlarına hedef ettiren Gelderan'a
öldürttü.
1936
Moskova, Çeçen-İnguş vilayetine, Çeçen
İnguş Sovyet Sosyalist Özerk Cumhuriyeti
adını verdi. "Sovyet Sosyalist"
kelimelerini istemeyen millet
aydınlarını 1937 yılında hapse attılar.
Bir yıl içinde 10 bin kişi tutuklandı ve
hiçbirisi evine dönemedi
1940
Milleti tehcir eden Ruslara karşı Hasan
İslambulov liderliğinde başlayan
ayaklanma herkesi birleştirdi. Şatoy
şehrini ele geçiren Hasan İslambulov
askerlerinin hareketi millete güç verdi
ve Galanoj İnguş halkının geçici
inkılap hükümetini kurdular. Ruslar ne
kadar saldırdılarsa da İslambulov
taraftarlarını yok edemediler.
1944
Çeçenler Stalin tarafından Sibirya ve
Kazakistan steplerine sürgün edildiler.
Bu topyekün sürgün sırasında binlerce
Çeçen açlık, salgın hastalık ve Rus
kurşunlarıyla öldü.
1957
Sovyet lideri Nikita Hruşev, sürgündeki
Çeçen ve İnguşlar'a, eski durumlarına
kavuşmaları için bazı haklar tanıdı.
Sürgündekiler, Çeçen İnguş
Cumhuriyeti'ndeki yurtlarına dönmeye
başladılar.
1960-1970
Bu yıllar içerisinde Moskova, Çeçen
İnguşlar'ın dağlık yerlere, şehirlere,
Rus Kazaklarının yerleştirilmesi, nüfus
yapısının değiştirilmesi çalışmalarına
devam etti. Çoğu yerlerde sahte törenler
yaptı. Çeçen İnguşlar bu sahte törenlere
çok sert tavır aldılar. Rus-Çeçen
mücadelesi gerilla savaşı şeklinde devam
etti.
1982
Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin
birinci adamı Brejnev'in yardımcısı
Suslov, "Başka milletler, Sovyetler
Birliği'ne kendi arzuları ile
katılmışlardır" diyerek asimilasyon
politikasını sürdürdü.
1988
Çeçen İnguş Halk Cephesi kuruldu. Hoca
Ahmet Bisultanov lider seçildi. Cephe,
ilk eylem olarak Gudermes'te yapılmakta
olan kimya fabrikasına karşı protesto
gösterileri düzenlemeye başladılar. Bu
arada siyasi teşkilâtlar da kuruldu. Bu
teşkilâtlar, 1990 yılında siyasi parti
hüviyetine büründü.
Kasım 1990
Çeçen Halk Kurultayı toplandı.
Kurultayda Çeçen Milli Komitesi
kurulması kararı alındı. Komitenin adi
daha sonra Milli Kongre olarak
değiştirildi ve başına Cevher Dudayev
getirildi.
5 Eylül 1991
Ağustos ayında Sovyetler Birliği
Komünist Parti Genel Sekreteri ve Devlet
Başkanı Mihail Gorbaçov'u devirmek için
yapılan darbeyi destekleyen Çeçen İnguş
hükümeti, baskılar sonucu; bağımsızlık
yanlısı Çeçen Milli Konseyi'nden istifa
etmek zorunda kaldı. General Cevher
Dudayev, ülkesine döndü ve milli lider
ilan edildi.
Ekim 1991
Cevher Dudayev, Moskova yanlısı geçici
hükümeti devirmek için kampanya
başlattı. Resmi daireleri ele geçirmeye
başlayan Cevher Dudayev halkın yüzde
80'den fazlasının oyunu alarak Devlet
Başkanlığı'na seçildi ve tek taraflı
olarak bağımsızlık ilan etti.
Kasım 1991
Rusya Federasyonu Devlet Başkanı Boris
Yeltsin, olağanüstü hal ilan ederek
Çeçenistan'ın başkenti Grozni'ye asker
gönderdi. Bu askerlerin Grozni
havaalanında Devlet Başkanı Dudayev'e
bağlı askerler tarafından engellenmesi
üzerine, Rusya Parlamentosu olağanüstü
hali kaldırdı ve Rus askerleri 3 gün
sonra geri döndü.
Haziran 1992
Çeçen-İnguş Cumhuriyeti, "Çeçenistan" ve
'İnguşistan" olarak birbirinden
ayrıldılar. İnguşistan, Rusya
Federasyonu içerisinde kalmaya karar
verirken Çeçenistan'ın bağımsızlık
kararı Rusya tarafından reddedildi.
1994
Moskova; Çeçenistan'ın suçlular için
karargâh olmaya başladığı şeklinde
propaganda yapmaya başladı ve halkın
Cevher Dudayev'i devirmesi için çağrı
yapmaya başladı.
2 Ağustos 1994
Rusya'nın desteklediği bilinen muhalefet
tarafından organize edilen Geçici
Konsey, Cevher Dudayev'i devirme
çalışmalarına başladı ancak başaralı
olamamışlardır.
25 Kasım 1994
Moskova destekli isyancılar, tank ve
ağır silahlarla Grozni'ye saldırdılar,
fakat bir gün sonra geri çekilmek
zorunda kaldılar.
29 Kasım 1994
Boris Yeltsin, Dudayev ve muhalefete 48
saat içinde silahlarını bırakmaları
çağrısında bulunarak, aksi halde
olağanüstü hal ilan edeceğini açıkladı.
Rus uçakları Grozni'yi bombaladı.
30 Kasım 1994
Rus uçakları tarafından yeni bir hava
saldırısı daha yapıldı. En az 10 uçağın
katıldığı saldırıdan sonra Cevher
Dudayev, kadın ve çocuklara Grozni'yi
terketmeleri çağrısında bulundu. Rusya,
Çeçen sınırına asker yığmaya başladı.
1 Aralık 1994
Rusya'nın, verdiği sürenin bitmesine
rağmen, hiçbir harekette bulunmayan
Yeltsin, Çeçenlerin elindeki Rus
esirleri geri alabilmek için her yolu
deneyeceğini açıkladı.
5 Aralık 1994
Rusya, Çeçenistan'ın terörist yatağı
olduğunu ileri sürerek, Batı'yı yanına
almak teşebbüslerine başladı.
6 Aralık 1994
Çeçenistan bağımsızlığını elde
etmesinden sonra ilk defa en üst
seviyede bir toplantı yaptı. Rusya
Savunma Bakanı Pavel Graçev ve Cevher
Dudayev, yaptıkları görüşmede, krizin
sona ermesi için güç kullanılmaması
konusunda görüş birliğine vardılar.
7 Aralık 1994
Rus Güvenlik Konseyi, tarafların
silahsızlandırılması için bütün anayasal
tedbirlerin uygulanmaya konulmasını
istedi.
8 Aralık 1994
Boris Yeltsin, anayasal tedbirlerin
uygulanmasını istedi.
10 Aralık 1994
Rusya, Çeçen hava sahası ve sınırını
kapattığını açıkladı. Grozni yine
bombalandı. Dudayev'in yardımcılarından
biri, Rusya'nın Çeçenistan'ı işgal
etmeleri halinde, Rus askerlerinin
çeçenistanı tabut içinde terk
edeceklerini söyledi.
11 Aralık 1994
Rus askerleri, 3 koldan Çeçenistan'a
girdiler. Yeltsin, 15 Aralık tarihine
kadar süre tanıyarak, Çeçenlerin
silahlarını bırakmalarını istedi.
12 aralik 1994
Rus uçakları, Grozni yakınındaki
hedefleri bombaladı. Grozni'nin
dışındaki köylerde ağır çarpışmalar
meydana geldi.
14 Aralık 1994
Cevher Dudayev, Rusya'yı uyararak bir
adım daha atmaları halinde, gerilla
savaşı başlatacaklarını ilan etti.
15 Aralık 1994
Boris Yeltsin, Cevher Dudayev
taraftarlarının silah bırakması için
verdiği süreyi 48 saat daha uzattı.
Dudayev, Rus askerlerinin çekilmesi
halinde masaya oturacağını açıkladı.
16 Aralık 1994
Çeçenistan'a gönderilen bir Rus general,
Yeltsin'in hareketinin anayasaya aykırı
olduğunu belirterek, "Bir adım daha
ileri gitmeyeceğini" ilan etti. Rusya
Güvenlik Konseyi yaptığı açıklamada,
verilen süreyi cumartesi gece yarısına
kadar erteledi.
17 Aralık 1994
Rusya Dışişleri Bakanı Andrey Kozırev,
yabancıların ülkeyi terk etmesini istedi
ve Dudayev'i bir defa daha görüşme
masasına davet etti.
18 Aralık 1994
Rus uçakları gece yarısından itibaren
Grozni'yi bombalamaya başladılar. Fakat
kara harekâtına geçilmedi. Grozni'de
bulunan Dudayev taraftarları sessiz
kalarak Rusya'nın ikinci bir adım
atmasını beklediler.
19 Aralık 1994
Rus kuvvetleri özellikle sivil yerleşim
birimlerini bombalayarak 16 kişinin
ölümüne sebep oldu. Grozni'ye yönelik
hava saldırıları yine devam etti. Grozni
dışında yoğun çarpışmalar olduğu
bildirildi. Bölgede bulunan
gazeteciler, Petropavlovskaya köyünün
Rusların eline geçtiğini bildirdi.
Cumhurbaşkanlığı Sarayına yönelik
saldırılarda, sarayın isabet almadığı,
mermilerin boş araziye düştüğü
belirtildi.
Ocak 1995
Rus tankları Grozni'nin merkezine doğru
ilerlemeye başladı.
Nisan 1995
Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Konferansı
AGIK, Çeçenistan komisyonu kurmaya karar
verdi. Dudayev, Rusya içinde saldırıda
bulunma tehdidinde 'bulundu. Argun,
Gudermes ve Şali'yi ele geçirmeye
başladı.
Mayıs 1995
Rus askerleri Kafkas dağına doğru
ilerliyor. AGIK himayesinde yapılan
görüşmelerin ilk turunda sonuç
alınamadı.
Haziran 1995
Rus askerlerinin, güneydoğudaki
mücahidlerin karargâhını ele
geçirdiklerini duyuran Rusya, Şatoy ve
Najoyyurt'u da aldılar.
14 Haziran 1995
Çeçenistan'a 70 kilometre mesafedeki
Stavropol şehrinin Budonnovski
kasabasına baskın düzenleyen Şamil Basayev
liderliğindeki bir grup mücahit, bir
hastanede yüzlerce Rus'u rehin aldı.
15 Haziran 1995
Rusya, Kuzey Kafkasya'daki kuvvetlerini
alarma geçirdi. Yeltsin, Rus sivillere
sakin olmaları çağrısında bulundu.
16 Haziran 1995
Rus askerleri, Çeçenlerin saldırı
ihtimaline karşı Moskova'daki kilit
öneme sahip binaları korumaya aldı. Rus
parlamentosundaki gruplar, hükümetin
istifasını istedi. Yediler toplantısı
için Kanada'ya giden Yeltsin'e geri dön
çağrısında bulunuldu.
17 Haziran 1995
Rus askerleri hastaneye baskın
düzenledi. Operasyon başarılı olamadı.
Ancak Basayev, 220 kadın, çocuk ve
hastayı serbest bıraktı. Yeltsin;
baskının kendisinin Moskova'dan
ayrılmasından sonra gerçekleştirildiğini
açıkladı. Başbakan Çernomırdin ise,
rehinelerin serbest bırakılmasına
karşılık Çeçenistan'da ateşkes
yapılmasını teklif etti.
18 Haziran 1995
Rusya Başbakanı Çernomırdin,
mücahitlerin komutanı Şamil Basayev ile
telefonda görüştü. Mücahitler, 126
rehineyi daha serbest biraktı. Bâsayev,
kendi adamlarını ve rehinelerin bir
kısmını Çeçenistan'a götürmek için bir
otobüs istedi. Çeçenistan'daki Rus
komutan, "Bütün askeri operasyonların
durdurulması" talimatını verdi.
19 Haziran 1995
Bariş görüşmelerinin yeni turu Grozni'de
başladı. Mücahitler 764 rehineyi daha
serbest bıraktı ve bir Rus tuzağına
karşı bazı gazeteciler, parlamenterler
ve çok sayıda Rus'un bulunduğu otobüsten
oluşan konvoyla Budonnovski'den ayrıldı.
30 Temmuz 1995
Heyetler arasında askeri anlaşma
imzalandı. Anlaşmaya göre; Ruslar,
Çeçenistan'daki askerlerini geri
çekecek, Çeçenler de savunma maksatlı
olmayan silahlarını teslim edecekler.
Çeçen heyetine Çeçenistan Başsavcısı
Osmati İmayev başkanlık etti.
Ağustos 1995
Çeçenistan'da kimyasal silah kullanılmış
olabileceğine ilişkin belirtiler
bulunduğu bildirildi.
16 Ağustos 1995
Çeçen Cumhuriyeti'nin başkenti Grozni'de
süren barış görüşmelerinin kesilmesi ve
taraflar arasında gerginliğin tehlikeli
bir şekilde tırmanması ardından bir grup
Çeçen mücahit silahlarını teslim
ettiler.
25 Ağustos 1995
Çeçen lideri Cevher Dudayev'e bağlı
güçler, cumhuriyetin ikinci büyük kenti
Gudermes'te yönetime el koyduğunu
bildirdi.
28 Ağustos 1995
Rusya'nın Budonnovsk kentine baskın
düzenleyerek 30 Temmuz da Rus-Çeçen
heyetlerinin askeri bir anlaşmaya
varmalarına kadar giden görüşme sürecini
başlatan Çeçenlerin ünlü savaşçısı Şamil
Basayev, silahlarını teslim
etmeyeceklerini söyledi.
5 Eylül 1995
Çeçenistan'da Cevher Dudayev yanlıları 6
Eylül 1991'de ilan edilen, ancak
tanınmayan cumhuriyetin bağımsızlık
ilanlarının yıldönümünü çeşitli yerleşim
birimlerinde kutladılar.
16 Eylül 1995
Çeçenistan'ın Alkhoi-mohk kasabasında
Rus uçaklarının bombardımanı sonucu üç
kişinin öldüğü, altı kişinin Yaralandığinı
bildirildi.
4 Ekim 1995
Çeçenistan Cumhurbaşkanı Cevher
Dudayev'in danışmanı Ramazan Gaytemirov,
Rusya'nın Çeçenistan'da asıl amacının
petrol yataklarına sahip olmak, boru
hattını kullanmak ve askeri üs kurmak
olduğunu söyledi.
20 Aralık 1995
Çeçenistan'ın Gudermes kentini kuşatan
Rus askerleri yüzlerce sivil öldürerek
kenti ele geçirdi. Ülkenin yüzde 70'ini
kontrol altında tutan Müslüman
mücahitlerler, Ruslara ağır kayıplar
verdirdi.
9 Ocak 1996
"Yalnız Kurt" grubunun lideri Salman
Raduyev, Kızılyar'a baskın düzenleyerek
yüzlerce kişiyi esir aldı.
17 Ocak 1996
Salman Raduyev ve mücahitler,
Kızılyar'dan ayrılırken kıstırıldıkları
Pervomaiskoye köyündeki Rus kuşatmasını
(dünyada Baysangur'dan sonra ikinci kez)
yarmayı başardılar.
5 Şubat 1996
Çeçenistan'ın başkenti Grozni'de
bağımsızlık yanlısı Çeçenler, Rus
güçlerinin ayrılmama isteğiyle
gösteriler başlattılar.
8 Şubat 1996
Grozni'deki gösterilere binlerce kişi
katıldı. Kent merkezinde gösterilere
katılanların sayısı on bine ulaştı.
Ağustos 1996
Mücahitlerin müthiş saldırılarına
dayanamayan rus güçleri mücahitlerin
Grozni'yi sonuna kadar savunacaklarını
anlayınca, karşı koyamayacaklarını
bildikleri için ateşkes imzalamak
zorunda kaldılar.
6
Eylül
1996
Çeçenistan'da 1.
savaşın zaferi ve bağımsızlık
kutlamaları yapıldı. Bu kutlamalara
yabancı ülkelerden insanlar da katıldı.
Ağustos 1999
Dağıstan daki
islam alimleri Dağıstan'da rus güçleri
tarafından işkence gören ve acımasızca
öldürülen Dağıstanlı müslümanlara yardım
etmek amacıyla çeçen mücahitleri
Dağıstan'a çağırmıştır, savaşın
başlamasıyla kesinlikle kendilerinin de
savaşacağını ve birlikte rus güçlerine
karşı koyacaklarını söz vermişlerdir.
Bunun ardından Müslümanlara yardım etmek
amacıyla Basayev ve Hattab önderliğinde
büyük bir grup çeçen mücahit toplanarak
Dağıstan'a Cihad için girmişlerdir.
Fakat çatışmaların yoğunlaştığı sırada
Dağıstanlılar çeçen mücahitlere
verdikleri sözü tutmayarak onları terk
etmiş ve hatta onlara arkadan ateş
açmaya başlamışlardır. Bu da Rusya'nın
çeçenlere karşı düzenlemiş olduğu bir
oyundu. Rusya'da çeçen mücahitlerin
Dağıstan'da bulunmasını fırsat bilerek
Çeçenistan'a girdi ve böylece 2.
Çeçen-Rus savaşı başlamış oldu.
Ekim
2002
Çeçenistan'daki
soykırımı dünyaya duyurmak amacıyla bir
aileden oluşan çeçen mücahitler
Moskova'nın en büyük tiyatrosu olarak
bilinen "Nord-ost" tiyatrosu'nu,
seyircisinin en yoğun olduğu sırada
basmışlar ve oradaki insanları rehine
almışlardır. Ancak rehine kurtarma
operasyonu sırasında Putin'in emriyle,
dünyada kullanılması yasaklanmış olan
zehirli gazların kullanılması 300'e
yakın rus vatandaşının ölmesine ve
mücahitlerin şehit olmasına neden
olmuştur.
Haziran 2003
Çeçen
mücahitlerin, rus gizli servisi (eski
KGB) binası önünde patlayıcı dolu
kamyonu patlatması sonucunda 36 gizli
servis ajanı öldü ve 90'dan fazla rus
askeri yaralandı.
Temmuz
2003
Rus güçlerinin
Çeçenistan'da yaptığı işkence ve masum
çeçen halkının katledilmesini durdurması
için çeçen liderler Rusya'yı uyarmıştır.
Fakat rus güçleri bu soykırıma son
vermemişlerdir ve çeçen liderler bu
soykırım durana kadar intihar
saldırılarının devam edeceğini
söylemişlerdir. Çeçenistan'da en son
yapılan işkence ve vahşete karşılık
olarak üç kadın mücahit Moskova'nın
Truşino semtinde düzenlenen müzik
festivali sırasında, rus güçlerine karşı
intihar saldırısı düzenlemişlerdir.
Bunun bilançosu 16 ölü ve 60 yaralı
oldu. Bu saldırı rus güçlerine iyi bir
ders olmuştur.
2003-2004 şubat
Dünya ve türk basınının gündeminden
düşmesine rağmen Çeçenistan'daki zulüm
ve vahşet hala devam etmekte ve
çatışmalar tüm şiddetiyle sürmektedir.
Bu vahşet basınının gündeminden birden
bire düştü oradan gelen vahşet ve
soykırım görüntülerinin basına
verilmesine rağmen medya organlarından
hiç birisi nedense bu görüntüleri
yayınlama cesareti göstermiyorlar.
Halbuki Irak ve Filistin'de çıkan
çatışmaları göstermelerine rağmen
Çeçenistan'da yapılan vahşette ölü
sayısının fazla olması bile
yayınlamalarını sağlamıyor.
26 şubat 2004
Avrupa
Birliği Konseyi 1944 yılında sürgüne
gönderilen çeçen-inguş'ların soykırıma
uğradığını ilk defa kabul etti. |
